
Dron rozpoznający obiekty w locie czy czujnik, który wykrywa nagły spadek jakości powietrza w budynku, nie mogą długo czekać na odpowiedź z odległego centrum danych. Europejski projekt AC3 opracował platformę, w której sztuczna inteligencja sama decyduje, gdzie powinno działać każde zadanie: w chmurze czy na pobliskim serwerze. Zobacz, jak to działa i co dało w testach — a na końcu sprawdź w krótkim teście, ile zapamiętasz.

Człowiek zwykle czuje, kiedy wchodzi na nieznany teren i jego wiedza przestaje wystarczać. Sztuczna inteligencja takiego wyczucia nie ma: uczy się na wybranych danych, a potem bywa bezradna, gdy świat wygląda inaczej niż podczas treningu. Europejski projekt E-pi uczył algorytmy rozpoznawać własną niewiedzę i sprawdzał to tam, gdzie pomyłka może być najdroższa, czyli w samochodach autonomicznych — a na końcu możesz sprawdzić, jak ty sam radzisz sobie z niepewnością.

Gładki ekran dotykowy to dla większości z nas codzienność, ale dla osób niewidomych i słabowidzących bywa ścianą bez jednej klamki. Europejski zespół z projektu ABILITY postanowił to zmienić: zbudował prototyp tabletu, który odtwarza faktury za pomocą wibracji, i nauczył sztuczną inteligencję zamieniać obrazy na opisy, dźwięk albo dotyk. Zobacz, jak to działa i dlaczego badacze zaczęli od rozmów z 285 użytkownikami – a na końcu możesz sprawdzić, jak dostępny jest twój własny cyfrowy świat.

Zimą nadmiar, latem niedobór – ten rytm przez lata wyznaczał życie na wyspach Morza Śródziemnego. Dziś coraz częściej przerywają go gwałtowne ulewy i nagłe powodzie. Na greckiej Skiathos zespół projektu NURISH chce zamienić ten kłopot w zasób: oczyszczać ścieki w sztucznych mokradłach zasilanych słońcem i zatrzymywać deszczówkę na wypadek pożarów, sięgając przy tym po lokalny kamień i dawne szlaki wodne — a na końcu możesz sprawdzić, jak ty traktujesz wodę na co dzień.

Ludzki mózg działa wyłącznie dzięki reakcjom chemicznym, a mimo to bywa nazywany najpotężniejszym komputerem na świecie. Europejski projekt CORENET sprawdził, czy na podobnej zasadzie można liczyć w laboratorium: sieci reakcji chemicznych w mikrofluidycznych reaktorach przetwarzały dane, a sztuczna inteligencja odczytywała z nich odpowiedzi. To przykład badań, w których chemia, informatyka i analiza danych spotykają się przy jednym stole — a na końcu można sprawdzić, czy taki styl pracy pasuje do ciebie.

Ponad 10 milionów Europejczyków żyje z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi, a u mniej więcej połowy z nich w ciągu pięciu lat rozwinie się demencja. Lekarzom brakuje jednak przystępnego narzędzia, które wskazałoby, kogo to czeka. Europejski projekt AI-Mind połączył zapis EEG, badania krwi i testy poznawcze w systemie opartym na sztucznej inteligencji — a na końcu możesz sprawdzić, czy wychwycisz najważniejsze szczegóły tej historii.

Logowanie do serwisów, potwierdzanie wieku, zgody na udostępnianie danych — w sieci co chwilę trzeba pokazać, kim się jest. Problem w tym, że razem z tożsamością często oddajemy znacznie więcej, niż potrzeba. Finansowany przez UE projekt TrustED łączy cyfrowy portfel tożsamości, uczenie federacyjne i zaawansowane szyfrowanie, a swoje rozwiązania sprawdza u wolontariuszy i w szpitalach — a na końcu możesz sprawdzić, jak ty dbasz o swoją cyfrową tożsamość.

DNA sprzed tysięcy lat wciąż daje się odczytać, a dysk twardy wytrzymuje kilkanaście. Dlatego kusi pomysł, żeby zapisywać dane wprost w cząsteczkach życia — tyle że dotąd robiono to w agresywnych rozpuszczalnikach i w wyspecjalizowanych laboratoriach. Zespół projektu HYPERION wziął chip krzemowy zaprojektowany do rejestrowania pracy neuronów i kazał mu pisać w DNA w zwykłej wodzie. Po drodze natrafił na przeszkodę zupełnie nie tam, gdzie jej szukał — a na końcu możesz sprawdzić, czy sam szukasz prawdziwego wąskiego gardła, czy tylko najbardziej oczywistego.

Sztuczna inteligencja przestała być tematem sporu o to, czy wolno jej używać. Jest już w procedurach szpitali, działów rekrutacji i zespołów programistycznych, a europejski projekt AIOLIA sprawdza, co jej obecność robi z osądem człowieka, który podpisuje się pod decyzją. Badacze zebrali dziesięć scenariuszy z praktyki i wyliczyli zabezpieczenia, bez których nadzór staje się fikcją — a przy okazji postawili pytanie, które warto zadać też sobie: gdzie kończy się Twoje własne zdanie, a zaczyna sugestia modelu.